'Bomen in ons leven'
In gedachten maak ik nog vaak een rondwandelingetje langs onze geliefde bomen op ons dierbare oude stekje. Mijn man en ik en jaren lang ook de kinderen woonden op een prachtige boerderij in het buitengebied van Neede! Vooral van deze unieke plek zijn we gedurende 30 jaar zeer gaan houden. En dan moet er een beslissing vallen. Mijn man en ik worden ouder en al het werk’ dat zo’n buitenplaats met van alles er op en eraan, van je vergt wordt te veel, helaas. Wij besloten een passende maar tegelijk kleinere woongelegenheid te vinden in Neede. En dat viel niet mee. Ook al deed ik mijn uiterste best niet te vergelijken, er deed zich niets voor.
Totdat mijn man weer eens achter de computer kroop en het lijstje met aanbod van de makelaar opnieuw bekeek. Je weet maar nooit! Een paar dagen later zei hij: “Rij eens door de Thorbeckestraat, daar is nog een niet al te grote bungalow.” Ik reed uiterst langzaam en toen gebeurde er een wonder! “Kijk nou eens wat een boom!”, riep ik. Ik had dwars door de ramen heen gekeken en zag Iets werkelijk prachtigs! Zo te zien niemand thuis, dus liepen we langs het huis naar de achtertuin met zijn enorme beuk! Ik was verkocht ! Het huis was ineens niet meer zo belangrijk.
Bovendien stond er in de voortuin nog een karakteristieke ruwe treurberk. Nu genieten we alweer ruim 4 jaar van onze ruim 150 jarige beuk. Waarvoor we van de bomenstichting subsidie kregen om hem helemaal op te laten knappen. Toch ben ik mijn vrienden op de oude plek niet vergeten. Voor mij hadden ze allemaal een aparte betekenis. De boerderij stond een eind van de weg af. Aan het begin van het toegangsweggetje, 3 sprookjesachtige berken, verderop een zomer- en wintereik een es en nog een werkelijk spierwit berkje, dat je al van verre welkom heette, ook op een sombere dag. Nog een stevige groene beuk en een bruine beuk, die wij plantten als herinnering aan ons 25jarig huwelijksfeest. Tegenover deze bomen aan de slootkant 30 kleine knotwilgjes, zodat ons bezoek ’s-avonds in het donker niet in de sloot zou rijden! Want wat was de plek nog prachtig donker.
Ik mis nog steeds de enorme sterrenhemel bij helder weer! Dan komen we op het erf. Langs de weiden weer 2 eiken en een berk. Verderop 2 hoge populieren. Met hun heerlijk geritsel van bladeren. Een enorme wilg, waar met een storm Een dikke tak het loodje lei. Hij nam jammer genoeg de top van een kastanje mee. Maar die heeft zich weer goed hersteld en bloeide ieder voorjaar prachtig! Rondom de oude boomgaard, inmiddels een paardenweitje geworden met nog 2 appelbomen, een allegaartje van wilde pruim, vlier, es en wilg, daartussen een perenboompje. Aan de kant van de moestuin eerst een stukje unieke oude beukenhaag en dan een juweel van een heel oude kersenboom. Een schoonheid van bloesem in Mei, een superdiner voor de vogels! Voor het huis een heel oude scheve notenboom, nagenoeg hol, maar de steenuiltjes bleven er in terug komen. De nieuwe bewoners hebben hopelijk profeit van de jonge noot, die we ernaast plantte als opvolger.. Voor de keukendeur een zeer oude rode meidoorn. Met ieder voorjaar, een kortstondig prachtig rood boeket! Vanaf ons bescheiden terrasje keken we uit op een groepje verrukkelijke Linden. Daarnaast een “Marlandica”een populierensoort met lange witte zaden, waar de kippen haast bedolven onder raakten. En achter de stal aan de kant van het weggetje een stevige stoere eik, echt een troostboom.
Niet te geloven dat er een schitterende troostbeuk voor in de plaats kwam. Ik kan er zelfs in zitten ! Heerlijk om je van tijd tot tijd op te laden. Want bomen zijn voor mij krachtwezens!!!
Foto's: Jeroen Philippona